Watervogels in de winter

Het was winter en de meeste wateren rondom Lombok waren dichtgevroren. Het was dan ook een drukte van belang in het wak bij de Abel Tasmanbrug.

Vanaf zijn hoge uitkijkpunt op het dukdalf slaat deze meeuw de drukte gade.

Moeder zwaan houdt de boel op afstand in de gaten.

Een bijzondere verschijning in dit toch al gemeleerde gezelschap is het kuifeenden-paartje. Alleen in koude winters komen deze vogels zo ver de stad in. Dit is het mannetje:

En zo ziet het vrouwtje er uit:

Kuifeenden zijn aanzienlijk kleiner dan "gewone" eenden, hetgeen op deze foto duidelijk te zien is.

"He, wat doe jij nou?" lijkt het mannetje zich af te vragen.

"Oh, maar dat kan ik ook!"

Net uit het bad, de veertjes nog nat.

De Refter

Mijn derde en laatste bericht over het zangweekend in Ubbergen, vorige week. Onze zangworkshop vond plaats in De Elegast, onderdeel van het woon-werkpand De Refter.

Woon- werkpand de Refter staat op een beboste heuvelrug in Ubbergen, net buiten Nijmegen. Het gebouw bestaat uit een villa, de west-vleugel, de noord-vleugel, de kapel, de zijbeuken en het zusterhuis. De villa (neo-renaisance) werd gebouwd in 1880, de rest volgde tussen 1903 en 1926. De architect heeft zich laten inspireren door de neo-gothiek, waardoor het gebouw een kasteelachtige sfeer heeft.
In de jaren 80 van de vorige eeuw werd het pand aangekocht door Stichting De Refter en daarna grondig verbouwd. Er zijn meer dan 70 wooneenheden en een groot aantal werkruimtes gerealiseerd. Alle ruimtes binnen De Refter hebben nu een andere (niet religieuze) bestemming dan in de tijd dat het pand nog dienst deed als klooster en meisjespensionaat.
(Luchtfoto afkomstig van Bing Maps)


Zondagmiddag was er een rondleiding voor kandidaat-bewoners. Hoewel wij niet tot die doelgroep behoorden, mochten wij toch meelopen. Onderstaand wat foto's van details van het pand.



Ook konden wij het torentje beklimmen. Zelfs met het nevelige weer van dit weekend was het uitzicht prachtig.

Meer info over De Refter vind je hier.

Beek

Vlakbij Ubbergen ligt het plaatsje Beek. Wij zijn er in de pauze van de zangworkshop naar toe gelopen.



Beek dankt zijn naam aan de vele bronnen die de heuvels ontspringen. In het verleden is dit heldere water de steunpilaar geweest van een florerende wasindustrie. Rond 1900 waren er maar liefst 80 wasserijen en blekerijen die het wasgoed voor de gehele regio rondom Nijmegen verzorgden.
Het wasserijverleden van Beek is weliswaar grotendeels verloren gegaan maar wordt op verschillende manieren toch levend gehouden. Langs de waterwerken in het dorp zijn twee beelden te vinden die de wasserijwerkzaamheden van weleer symboliseren. Bij de watermolen aan de Rijksstraatweg spoelt een wasvrouw, in brons weergegeven door kunstenaar Jan Schoenmaker, nog steeds haar was in het heldere water.

Even verderop is de bleekster, van dezelfde maker, nog steeds onderweg met haar wasmand vol wasgoed.

Bron: www.mijngelderland.nl. Het gehele verhaal vind je hier.

Ubbergen (3)

Afgelopen weekend was ik weer in De Refter in Ubbergen (bij Nijmegen) voor een zangweekend. Soms zijn mijn beide hobbies (zingen en fotograferen) moeilijk te combineren, maar tijdens zo'n weekend kun je dat heel goed afwisselen.
Op zaterdag hadden we na het ontbijt nog een uurtje voordat de workshop zou beginnen. We zijn weer even naar het naburige kapelletje gelopen. Het was mistig en dat gaf weer een heel andere sfeer dan de vorige keren dat ik hier was.


Enkele beelden van het kleine begraafplaatsje naast de kapel.



Een van de nog levende bewoners van de begraafplaats.

Op de terugweg zagen we de ochtendzon verwoede pogingen doen om door de mist heen te breken.

Het pand van De Refter nog enigszins in de mist gehuld.

Amsterdam

Zaterdag was ik een middagje winkelen in Amsterdam. Het was regenachtig, maar desondanks was het rond 17 uur nog vrij druk in de Leidsestraat.

Op het Leidseplein ontbraken echter de terrassen.

Na het winkelen ging ik een biertje drinken in cafe De Zotte, bekend om zijn ruime assortiment aan Belgische biertjes.

De Lange Leidsedwarsstraat zit vol met restaurantjes, vooral gericht op de toeristen die op en rond het Leidseplein rondhangen.

Na het eten kom ik weer in de Leidsestraat. Het is al een stuk rustiger.

Op de Kalverstraat vooral haastig doorstappende mensen.

Het is inmiddels gaan sneeuwen en de fietsers hebben het niet makkelijk.

De berijders van deze fietsen zitten waarschijnlijk ergens in een kroegje.

Op het Stationsplein wachten de bussen op passagiers...

...en andere passagiers wachten op de trams...


...die gelukkig nog komen en gaan...

...ondanks het barre winterweer.

Ora et Labora

Vandaag was ik even op de museumwerf in Vreeswijk. Er lag een voormalig binnenvaartschip op de helling. Altijd weer een imposant gezicht, zo'n groot schip dat hoog boven je uit torent.


En onderdelen laat zien die anders onder de waterlijn verborgen blijven, zoals deze scheepsschroef.

Belangrijkste doel van mijn tochtje naar de werf was echter om eens te kijken hoe de Ora et Labora er bij lag. Weet u het nog? Eind november 2008 vertrok dit historische woonschip van haar ligplaats aan de Leidsekade (zie dit bericht op mijn blog). Bijna 80 jaar had het op die plek bij de J.P. Coenbrug gelegen. Sinds dat moment ligt het schip bij de museumwerf, waar het wordt teruggebracht naar de oorspronkelijke staat als woonschip. De later toegevoegde op- en uitbouwen zijn inmiddels gesloopt en het schip is al flink opgeknapt. Voorlopig zal zij nog wel even bij de museumwerf liggen, maar hopelijk komt zij spoedig naar haar nieuwe ligplaats in de Museumhaven in Utrecht (de vroegere Veilinghaven).
Op deze foto's een beeld van de verbouwing. Het ijzerwerk is grotendeels gereed. De Ora et Labora is voorzien van een nieuwe (nu nog blankend glimmende) schroef.

Op het achterdek is de roef teruggebracht, voorzien van ovale openingen waar straks de authentieke scheepsraampjes ("paardenogen") terugkeren.


En last but not least: toen de Ora et Labora ooit als woonschip naar Utrecht kwam, was het voorzien van een stoommachine en een stuurwiel op het dak. De stoompijp (die de Ora tot op het eind heeft gekenmerkt en haar de bijnaam "Sinterklaasboot" opleverde) staat weer op het schip en ook is er weer een stuurwiel aangebracht op het dak.

Maar goed, voorlopig ligt de Ora et Labora nog even vast aan de meerpalen van de museumwerf.

Gelukkig nieuwjaar!

De weercondities voor het afsteken van vooral vuurpijlen zijn goed te noemen, voorspelde nu.nl. Daarom weer mijn camera meegenomen op oudejaarsavond. En inderdaad: vanaf de galerij op de hoogste (4e) woonlaag hadden we een mooi uitzicht over de stad en konden we genieten van vele prachtige vuurpijlen!

VOOR AL MIJN LEZERS EEN GOED EN GEZOND 2010 GEWENST!