Parijs (5) - Tour Montparnasse

De Tour Montparnasse is de hoogste wolkenkrabber van Frankrijk en staat in het centrum van Parijs in de wijk Montparnasse.
Luchtfoto van website La France vue du ciel

De toren is gebouwd tussen 1969 en 1974. Het ontwerp is van de architect Robert Saubot. De 210 meter hoge toren heeft 58 verdiepingen, waarvan 54 met kantoren. In het gebouw werken ongeveer 5000 mensen. Tot de 56ste verdieping gaat de snelste lift van Europa (in 38 seconden naar 195 m). Die 56ste verdieping is toegankelijk voor bezoekers; door de grote glazen gevelwanden heeft men al een fantastisch uitzicht over Parijs.
Wil je meer, dan ga je verder met de trap naar de 59ste verdieping (het dak), het hoogste terras van Parijs (op 210 meter hoogte). Dit is het enige punt in Parijs van waaruit de stad 360° in de rondte bekeken kan worden. Bij helder weer kan men tot 40 km ver kijken.
Per jaar bezoeken ongeveer 600.000 toeristen de toren. Wij waren er twee van, op deze zonnige en heldere zondag. Hieronder een impressie van het indrukwekkende uitzicht.
Informatie afkomstig van Wikipedia

Deze panorama-foto is samengesteld uit drie losse foto's, gemaakt door Joke. Rechtsboven is de Sacre Coeur te zien, rechts in het midden het Louvre met links daarvan het park de Tuileries.

Gezicht op de begraafplaats van de wijk Montparnasse.


De Tour Montparnasse bevindt zich direct naast het grote station Gare Montparnasse. Hiervandaan vertrekken de treinen richting Bretagne en het zuidwesten van Frankrijk.

De Jardin du Luxembourg, waar we eerder die middag waren. Linksboven op deze foto de Notre Dame.

Deze toeristen zochten het ook hogerop, maar dan in de bus.

En bij de Eiffeltoren staan ook heel wat toeristen.

Op het dak van de Tour Montparnasse was het gelukkig minder druk.

Tenslotte nog een panorama-foto waaruit het geweldige uitzicht blijkt.

Parijs (3) - Noodweer

Het noodweer, dat woensdagavond delen van Nederland teisterde, hadden wij die ochtend in Parijs. Weliswaar zonder windhozen, maar wel met zware regen- en onweersbuien.
Het slechte weer kondigde zichzelf al aan met donkere wolken boven de Notre Dame en de Seine.


Het plein voor de Notre Dame is kort voor de bui nog gevuld met toeristen. Enkele minuten later zal het plein geheel verlaten zijn.

Wij schuilen eerst in een souvenirwinkel; de mensen aan de overkant van de straat zijn minder gelukkig.

Nadat een eerste bui voorbij is lopen wij verder. De bekende boekenstalletjes langs de Seine zijn geheel verlaten.

En ook de rondvaartboten zijn akelig leeg.

Bij een volgende bui gaan ook wij schuilen in de Notre Dame. We zijn niet de enigen. Vanwege de schoonheid van deze kathedraal ervaren we het niet echt als een straf. We doen een uitgebreide bezichtiging van de kerk. Van de nood een deugd maken, als het ware.


Dat we in Parijs ook mooi weer hebben gehad, zal blijken uit mijn volgende blog-berichten.

Vakantie (8 - Klein spul)

Last but not least nog enkele macro-foto's gemaakt tijdens onze vakantie in Zuid-Frankrijk. Vlinders, libellen, sprinkhanen, bijen en wespen, we hebben het allemaal voor de lens gehad en geprobeerd te vangen.








Zoals ik vorig jaar ook al schreef: er wordt wat afgedingest in het Franse gras... Hier twee naaktslakken die met elkaar aan het vrijen zijn.

En deze twee libellen zijn "het" aan het doen.

Mogelijk is een enkele van deze foto's niet door mij maar door Joke gemaakt. We zijn allebei bezig geweest met mijn camera's en ik heb niet altijd precies onthouden welke foto van wie was.

Vakantie (7 - terug naar huis)

Aan alles komt een einde, dus ook aan een mooie vakantie. In dit bericht wat foto's van de terugreis. Na het opstijgen van het vliegveld hadden we een prachtig uitzicht op de stad Bergerac.


Hierna kwamen we al gauw boven een dik wolkendek te vliegen. Pas boven Nederland brak de bewolking weer en kregen we dit uitzicht op de Rotterdams haven.

Tenslotte nog een foto van de binnenstad van Delft.

Vakantie (6 - Trémolat)

Op de laatste dag van onze vakantie maakten we een tochtje naar Trémolat, een klein stadje met zo'n 700 inwoners.
Op het binnenplein bij de kerk was een tentoonstelling van luchtfoto's van de streek. Alle bastides, die ik in mijn vorige berichten heb genoemd, waren er vanuit de lucht te zien.

Mede dankzij de oude 2CV lijkt dit net een echte oude foto. Toch is deze dit jaar gemaakt.

Mooi licht door het raam van de kerk.

Nabij Trémolat heb je een mooi uitzicht op een bocht van de rivier Dordogne.


Op de terugweg kwamen we door Lalinde, een van de bekendere toeristische plaatsjes langs de Dordogne.

Vakantie (5 - Beaumont)

Jaarlijks op de eerste zondag in juli wordt het Félibrée-festival gehouden, elk jaar in een andere stad in de Dordognestreek. Dit jaar was het de beurt aan Beaumont, ook een van de bastides in deze streek.

Het Félibrée is een feest ter ere van het Occitaans (de Langue d'Oc). Deze taal maakt deel uit van de Occitano-Romaanse talen. Het enige andere lid van deze taalfamilie is het Catalaans. Vroeger waren Occitaans en Catelaans waarschijnlijk hetzelfde; tegenwoordig verschilt vooral de schrijfwijze, waarbij het Occitaans meer de middeleeuwse spelling aanhoudt en het Catalaans dichter bij de uitspraak ligt.

Bij het feest worden ook de tradities van de Perigord in ere gehouden. Het accent ligt op grote festiviteiten in het eerste weekend van juli, waarbij troubadours oude muziek ten gehore brengen begeleid door traditionele instrumenten, iedereen in traditionele kostuums is gekleed, op straat wordt gedanst en waarbij uiteraard het traditionele voedsel niet ontbreekt.

Helaas hebben wij dit feest niet meegemaakt. Toch konden we een staartje meepikken, want de prachtige versiering in de straten in Beaumont bleef de hele zomer hangen. Op onderstaande foto's een impressie van de versierde stad.






Meer over het Occitaans lees je hier. Een video-verslag van het feest vind je hier.

Vakantie (4 - Castillonnès en Monpazier)

Deze keer wat foto's van ons bezoek aan Castillonnès en Monpazier. Deze beide plaatsjes zijn zogenoemde bastides, een stedebouwkundige vorm die je in deze omgeving veel tegenkomt. De stadjes Cadouin, Belvès en Eymet, die we eerder bezochten, zijn ook bastides.
Bastides werden (veelal in de 13e en 14e eeuw) opgebouwd volgens een vast concept. Ze onderscheiden zich door een regelmatig, bijna altijd rechthoekig stratenpatroon, met in het hart een plein met een centrale functie. Daarop staat vaak een markthal. De panden rondom het plein zijn meestal winkels, maar ook cafe's of restaurantjes vinden er steeds vaker een plek. In veel gevallen bevindt zich voor die winkels een arcaden-galerij.
De kerk, die in dit concept minder belangrijk was, staat dan ook niet altijd aangrenzend aan dit centrale plein. Vrij veel bastides waren in het verleden ommuurd en ook de kerk werd soms verdedigbaar opgebouwd.
Op onderstaande afbeeldingen van Castillonnès en Monpazier (afkomstig van Google Earth) kun je duidelijk dit rechthoekige stratenpatroon herkennen.

Twee beelden van de arcaden-galerij in Castillonès.


Ook dit pand bevindt zich op het centrale plein van Castillonnès. Gezien de bouwstijl vermoed ik dat het veel later is gebouwd dan de rest van het plein.

Een sfeerbeeld uit de kerk van Castillonnès.

Na ons bezoek aan Castillonnès reden we naar Monpazier, waarschijnlijk de meest bekende bastide in deze streek. Het stadje wordt veel door toeristen bezocht, hetgeen ook blijkt uit de aard van de nering onder de arcaden: veel kunstnijverheid en ook meer horeca dan in de andere bastiden.


Tenslotte nog een beeld van de kerk van Monpazier, inderdaad niet direct aan het plein maar wel dicht daarbij.